Σπήλαιο Λιονταριού - Υμηττός

Το σπήλαιο του Λεονταρίου βρίσκεται στα ανατολικά της κορυφογραμμής του κεντρικού Υμηττού, στο πέρασμα του μονοπατιού 10 του Υμηττού. Είναι σηματοδοτημένο από ταμπέλα και μπορεί κανείς να το βρεί αρκετά εύκολα. Στο σπήλαιο αυτό βρίσκονται κάποιοι πολύ ιδιέτεροι σταλακτίτες και σταλαγμίτες, όπως ο μεγάλος ομπρελοειδής σταλακτίτης. Οι διαστάσεις του σπηλαίου είναι περίπου 50 μετρα βάθος με 20 μέτρα πλάτος. Λέγεται πως κάποτε ζούσε εκεί ένα λιοντάρι και πως το μαρμάρωσε ο Άγιος Νικόλαος. Σήμερα σώζεται ένα μεγάλο μαρμάρινο άγαλμα λιονταριού στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου δυτικά της Κάτζας. Στο σπήλαιο είχανε γίνει στο παρελθόν αρχαιολογικές ανασκαφές και αυτό φαίνεται καθαρά στο σπήλαιο καθώς έχουνε μείνει τρύπες με πλέγματα μέσα.

Xάρτης:http://maps.google.com/maps?q=37.987902,23.82926&num=1&t=h&sll=37.906351,23.796644&sspn=0.01903,0.038581&ie=UTF8&ll=37.987902,23.829528&spn=0.002376,0.004823&z=18

Σπήλαιο του Πανός - Πάρνηθα

- Το σπήλαιο του Πανός βρίσκεται στην Πάρνηθα μέσα στο φαράγγι της Γκούρας. Παρκάρωντας το αμάξι κοντά στο παλιό ξενοδοχείο - σανατόριο της Πάρνηθας θα χρειαστούμε περίπου μιάμιση ώρα πεζοπορίας για να φτάσουμε στο σπήλαιο. Στην αρχή η διαδρομή δεν είναι τόσο ευχάριστη επειδή περπατάμε στα καμμένα, ύστερα όμως το τοπίο μας αποζημιώνει. Το ελατόδασσος και το ποτάμι της Γκούρας είναι φανταστικά. Μας κάνει να ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε τόσο κοντά στην Αθήνα.



Το σπήλαιο διακοσμείται από μερικούς πολύ όμορφους σταλαγμίτες και σταλακτίτες και στο βάθος του, όπου είναι πολύ στενά βρίσκεται μία φυσική λιμνούλα όπου μαζεύεται νερό.




Στην είσοδο της σπηλιάς αριστερά στον τοίχο, περίπου 1μισι μέτρο ψηλά βρίσκεται μία τρύπα, η οποία οδηγεί μέσω ενός πολύ στενού περάσματος σε μία άλλη μεγάλη αίθουσα και ύστερα βγαίνει έξω, με την βοήθεια ενός σχοινιού, σε διαφορετικό σημείο από εκείνο που μπήκαμε. Για αυτό το πέρασμα πρέπει να είσαι αρκετά μικροκαμωμένος για να χωρέσεις.

Εκτός αυτού όμως το φυσικό περιβάλλον στην τοποθσία της σπηλιάς είναι πανέμορφο.

Χάρτης:http://maps.google.com/maps?q=38.146412,23.66837&num=1&t=h&sll=38.139502,23.670151&sspn=0.009485,0.01929&ie=UTF8&ll=38.145577,23.670216&spn=0.009484,0.01929&z=16

Σπηλιά Νταβέλη Πεντέλης

Η σπηλιά του Νταβέλη της Πεντέλης, πιο σωστά, η σπηλιά των Αμώμων, είναι η σπηλιά από όπου έγινε η λατόμευση των μαρμάρων για να χτιστεί ο Παρθενώνας. Έχει επιβεβαιωθεί ότι ο χώρος της σπηλιάς ήταν αρχαίο λατομείο του 50ου αιώνα π.Χ. , από όπου έγινε και η εξόρυξη μαρμάρων για την ακρόπολη. Κατά την γνώμη μου ο χώρος αυτός  θα έπρεπε να έχει αρχαιολογική σημασία, καθώς πέραν των άλλων, στην είσοδό του σώζεται μικρός ναός του 11ου αιώνα.. Παρόλα αυτά το 1975 το κράτος έκανα κάποια μυστηριώδη έργα καταστρέφωντας μεγάλο μέρος της σπηλιάς. Δεν θα αναφερθώ σε αυτά όπως και στους ένα σωρό μύθους και ιστορίες που περιβάλλουν αυτήν την σπηλιά γαιτί μπορούν να βρεθούνε ατελείωτες πληροφορίες στο διαδύκτιο. Το μόνο που θα πω είναι ότι είναι ένα πάρα πολύ όμορφο μέρος, το σπήλαιο είναι πολύ κρύο και από παντού στάζει νερό. Μέσα το έδαφος είναι αργυλώδες. Όλες οι στοές, εκτός από μία, που οδηγούσανε πιο βαθιά έχουνε κλείσει πλέων λόγω των έργων του 75.

Η σπηλιά από ψηλά

Στο τέρμα της σπηλιάς και σε ύψος περίπου 2 μέτρα από το έδαφος υπάρχει μία τρύπα στον τοίχο, η οποία με την βοήθεια μιας σκάλας που υπάρχει εκεί, οδηγεί σε έναν μικρότερο θάλαμο.

Το μοναδικό πέρασμα που έχει επιζήσει, είναι πολύ στενό και οδηγεί για περίπου 20 μέτρα σε ένα ''δωματιάκι'' μέσα στον βράχο όπου υπάρχει μία μικρή λυμνούλα με νερό.

Το πέρασμα δεν σταμματάει εκεί όμως, συνεχίζει για ακόμα κάποια μέτρα ακόμα σε ένα ακόμη στενότερο τουνελ. Εκεί φαίνεται ξεκάθαρα η παλιά κατολίσθηση από τα έργα του 75 που φράσσει την συνέχεια. Πόσο βαθιά άραγε να οδηγούσε έαν μπορούσε κανείς να συνεχίσει?

Χάρτης υπάρχει εδώ : χάρτης σπηλιας Νταβέλη